Erik Boelen aan de proeftafel (1983).

Dramatisch begin van 2016 en dus lange stilte...

 

Mijn vader, de zevende generatie wijnkoper, is op 3 februari jongstleden na een kort ziekbed overleden.

 

De man die mij altijd had afgeraden om 'in de wijn' te gaan (liever had hij mij als journalist of tekstschrijver gezien), maar die mij desondanks tóch immer steunde, was er plotsklaps niet meer.

 

En alsof dat niet erg genoeg was, moesten we vijf weken later ook afscheid nemen van zijn vrouw (niet mijn moeder) Tineke, die een jaar lang dapper maar tevergeefs had gestreden tegen kanker.

 

Zomaar, kort na elkaar, twee uiterst dierbare mensen die ineens uit je leven verdwijnen... Bikkelhard, maar waar.

 

Een heftige tijd, kortom. Met behoorlijk veel moeite kom ik nu weer een beetje boven water. Vandaar dat het stil was de laatste tijd. Mijn pet stond niet echt naar wijn verkopen, zoals u zult begrijpen...

 

Maar – life does indeed go on – vanaf heden probeer ik de wijndraad weer een beetje op te pikken.

 

Meer lezen over de wijnfamilie Boelen (klik en scroll down).

witregel