Meer over Boelen – acht generaties in de wijn

Jong bedrijf, oeroude wijnfamilie
Wijnboutique.nl BV is een jong wijnbedrijf dat een oeroude familietraditie voortzet.

Postordering
De start was in 1999, op initiatief van Frederik Boelen (1969), allereerst met de handel in wijn, met name de verkoop aan particulieren op afstand. Postordering, dus.

Eerste wijnbar van Nederland
Tegelijk vond Frederik dat Nederland toe was aan een echte wijnbar. Daarom nodigde hij zijn neef en horecaman Martijn Boelen uit om in 2000 ’s lands allereerste wijnbar te runnen in de Amsterdamse Pijp. Eerder had Frederik al twee vrienden gevraagd om in te stappen (Bjorn van Bergen en Folkert Janssen). De slogan van de wijnbar luidde in die begintijd: “In de wijnbar geproefd, voor thuis besteld.” Zie ook wijnbar.nl. Het prille bedrijf maakte een vliegende start en kreeg direct véél aandacht in de pers én talrijke wijnliefhebbers uit heel Nederland als klant.

Acht generaties in de wijn
Beide neven Boelen komen uit één van de oudste wijnfamilies van Nederland. Al acht generaties, van vader op zoon, zijn er Boelens in de wijnhandel actief – sinds de oprichting van het oorspronkelijke familiebedrijf in 1733.

Jacobus Boelen
Die oude wijnfirma, Jacobus Boelen, werd bijna 250 jaar later, in 1973, verkocht aan Rémy Martin. De 7e generatie, Erik en Pieter Boelen – respectievelijk de vaders van Frederik en Martijn – konden een aantrekkelijk aanbod niet weerstaan om het bedrijf van de hand te doen.

Vanaf nul
Zodoende begonnen de beide neven weer helemaal vanaf nul. Het bloed was toch al gegaan waar het niet kruipen kan: Frederik Boelen was reeds in 1990 begonnen als werkstudent bij een wijnwinkel in Amsterdam-Zuid en Martijn Boelen was eind jaren negentig als sommelier/gastheer werkzaam bij een restaurant in het Gooi. Het was tijd geworden, aan het begin van deze eeuw, om nu eens écht de eigen sporen te gaan verdienen in de wijnbusiness!

Martijn Boelen: wijnbar
Dat lukte in het begin goed. Maar twee jaar na de vliegende start kwam er een ernstige hobbel: een tweede wijnbar in Amsterdam werd géén succes. Reden om de boel tegen het licht te houden. Besloten werd om de activiteiten te splitsen. Er moest afscheid worden genomen van twee van de vier vennoten. In 2002 ging Martijn Boelen alleen verder met de eerste wijnbar. Daarbij verlegde hij gaandeweg het accent wat meer naar restaurant.

Frederik Boelen: wijnhandel
Frederik Boelen ging eveneens alleen zijn eigen weg en zette door met de wijnhandel. Verkoop op afstand bleef de hoofdactiviteit. Internet deed hierin schuchter z’n intrede, naast de klassieke mailings via de post. Bovendien vond er van 2004 tot 2011 detailverkoop plaats in een fysieke winkel te Amsterdam. Inmiddels heeft een oud-werknemer van deze winkel, Jeroen Belt, er in september 2011 z’n eigen wijnhandel gevestigd (succes, Jeroen!)

Bij de Wijnbeurs als ‘tussendoortje’
Tussen 2004 en 2009 was Frederik ook nog even 'tussendoor’ betrokken bij De Wijnbeurs in Weesp, de grootste direct mailer in wijn van Nederland. Hij begon daar als freelance copywriter en werd al snel redacteur van De Wijnkoers (magazine van De Wijnbeurs). Tevens was Frederik er een half jaar marketing-directeur. Op inkoopreis gaan, meestal met boegbeeld Franz Lampe, behoorde ook tot zijn taken. Diverse veranderingen bij De Wijnbeurs in combinatie met blijvende ondernemerskriebels, leidden er echter toe dat Frederik eind 2008 ontslag nam en terugkeerde naar z’n eigen bedrijf.

Geen 'bakstenen' winkel meer
De wijze les van dit alles? Focus! Daarom is direct marketing ‘pur sang’ de hoofdactiviteit. Om de kosten laag te houden, en daarmee de prijzen voor de klant scherper te krijgen, opereert Frederik zonder ‘bakstenen’ winkel. Logisch dat e-commerce een steeds belangrijker rol speelt. Die neemt grote vlucht met de nieuwste versie van deze website (waar u zich momenteel bevindt). Deze werd in oktober 2011 gelanceerd.

Ouderwets papier
Toch blijft ook nu de ‘klassieke’ vorm belangrijk. Sommige complexe wijnkwesties zijn immers nog altijd het beste toevertrouwd aan ouderwets papier. Juist daarom vinden via de ‘slakkenpost’ de wijnaanbiedingen van Boelen hun weg naar een steeds grotere groep wijnliefhebbers.

Ga naar de pagina 100% genietgarantie en andere voordelen voor meer info over deze aanbiedingen.

Wilt u meer lezen over de geschiedenis van de Boelens in de wijn? Klik hier voor een stukje historie (1655 – heden).


De geschiedenis van de wijnfirma Jacobus Boelen (1655 – heden)
Thans in eigendom van de firma Oud, Reuchlin & Boelen (Baarsma)

Hieronder zijn passages gebruikt uit ‘College der Wijnsenioren’ – auteur: de heer Drehmanns

Bolen wordt Boelen en treedt in 1733 in de wijn
De geschiedenis van Jacobus Boelen begint eigenlijk al in 1655, als Matthijs Bolen, uit het plaatsje Skipdorpe in het Duitse Ost-Friesland, besluit zich in Amsterdam te vestigen als lakenhandelaar. Met deze vestiging wijzigt hij gelijktijdig de familienaam in ‘Boelen’. Ook zijn zoon, Matthijs Boelen (1671-1745), zette de lakenhandel voort, maar deze handel ondervond groot nadeel van de toenmalige Engelse concurrentie, zodat diens zoon, Johannes Boelen (1710-1791), een andere richting koos; de wijnhandel, waarmee hij in contact was gekomen via zijn vrouw. In 1733 begon Johannes in een nog bestaande wijnkoperij. Op 16 oktober 1733 werd hij als 'wijncoper' ingeschreven in het poortersboek van Amsterdam.

125 jaar wijn via het Damrak
Via de Elandsgracht en de in 1739 betrokken Batavierstraat verhuisde gezin en bedrijf naar de Warmoesstraat nummer 8, waarvan de achterzijde gelegen was aan het Damrak, zodat aan- en afvoer over water gemakkelijk kon geschieden. Men zou daar 125 jaar blijven. De ontwikkeling van het bedrijf verliep voorspoedig, want in 1740 werd de eerste export naar Suriname geregistreerd. In 1749 kreeg Johannes Boelen het recht om te distilleerderij te starten. In 1750 vindt export, vooral Jenever, plaats naar 'Nieuw Jork' in Noord-Amerika. Via broer David Boelen, die een grote handelscarrière bij de Oost-Indische Compagnie in Nederlands Oost-Indië maakte, groeide de afzet van de firma.

Wijn werd uitgebreid met andere activiteiten
Vanaf 1780 neemt de zoon van de oprichter, Jacobus Boelen (1752-1827), de leiding van het bedrijf op zich. Oorlogsomstandigheden, zoals de vierde Engelse oorlog, maakte de tijden moeilijk. Maar ook andere calamiteiten zorgden dat het zaken doen problematisch werd. We noemen: de Pruisische bezetting van Amsterdam, de voortekenen van de Franse Revolutie, malaise en onrust tot gevolg hebbende, een nieuwe oorlog met Engeland, tengevolge waarvan Nederlandse koloniën verloren
gingen. Jacobus besloot breder te gaan handelen, importeerde en exporteerde via zijn neef, van de Broek, o.a. koffie, thee, haver en zo meer. Ook rederij activiteiten werden door Jacobus Boelen ondernomen, waarbij vrijwel alles wat te vervoeren voorkwam werd verscheept. Zelfs slaven naar de jonge staten van Amerika, een uitermate lucratieve bezigheid.

Met Bordeaux back to the core business
De opvolger van Jacobus, diens zoon Jacobus Theodorus Boelen (1799-1853), vond meer dan zijn vader de toekomst van het bedrijf in de wijnhandel liggen. De firma werd langzamerhand een zuiver grossiersbedrijf met vooral Bordeaux en Cettesche (Roussillon) wijnen. Leveringen vonden bijvoorbeeld sinds 1836 plaats aan de firma Boex te Eindhoven en de naam Hesselink komt vanaf 1845 voor. Jacobus Theodorus overlijdt in 1853 op 53-jarige leeftijd en diens zoon en latere opvolger is dan pas negen jaar. De weduwe Boelen-Waller bestuurt het bedrijf samen met twee procuratiehouders totdat Hendrik Jan Boelen (1844-1891) op 16-jarige leeftijd en daarvan in 1866 medevennoot werd.

Ziekte in de gaard en in de directiekamer
De vierde generatie Hendrik Jan Boelen heeft geheel in de voetsporen van zijn vader het bedrijf geleid. Hij was een echte Bordeaux-kenner. In zijn tijd vielen grote klappen in de wijnbouwgebieden, bijvoorbeeld de Phylloxera (die de wortels onder de wijnstok aantastten). Andere ziekten, met name die van valse meeldauw, die de oorzaak was van kwaliteitsbederf van de wijn, ruim na de oogst, vergde een bijzondere kennis van zaken, wilde men niet bekocht uitkomen. Veelal werd dan ook
gezocht naar vervangende wijnen, zoals die uit Hongarije, waarvan Boelen er toen veel importeerde. Hendrik Jan werd ziekelijk en vond het nodig zich te associëren. Gedurende vijf jaar, totdat de volgende generatie klaar stond, was het een probleemtijd voor de firma, waarvan de nadelige gevolgen nog een hele tijd voelbaar waren.

Oorlogen en crisis
De vijfde generatie Jacobus Theodorus Boelen (1876-1946) heeft ook al moeilijke tijden gekend. De firma en hij hebben oorlogen, crisis en sterk veranderende toestanden in de Nederlandse wijnhandel meegemaakt. De smaakontwikkeling van de consument heeft zich ontwikkeld tot een meer individuele. Het verschijnsel van versnijding, een groot artikel voor Boelen, om een duidelijk herkenbaar type wijn aan te kunnen bieden aan een groot publiek is in deze periode vrijwel een zaak van het verleden geworden. Wijn wordt meer en meer aangeboden in de kwaliteit van het productiegebied en die is door de ontwikkeling van de moderne behandelingsmethoden sterk verbeterd. De opkomst van de agenturen begon in diezelfde tijd. In 1901 had de firma het agentuur voor de Champagne Veuve Clicquot Ponsardin, dat in dat jaar door toevallige omstandigheden vrij kwam. Andere belangrijke huizen als Constantino Port, Bobadilla Sherry, Remy Martin Cognac, Vieille Cure Likeur en McCallum Whisky volgden. Voordien waren Samos, Mistella en Tarragona Portwijnen, in de toenmalige zoete smaak van het publiek, grote artikelen.

In 1915 werd de zetel der firma verplaatst naar de nieuwbouw op de Admiraal de Ruyterkade 120, in het pand geheten ‘Bestevaer’. In 1927 werd zelfs het bekende Chateau de Pez, St. Estephe, gekocht, maar werd in 1932 weer van de hand gedaan. Jacobus Theodorus Boelen behoorde tot één van de oprichters van de, in 1898 opgerichte, Vereeniging van Wijnhandelaren.

Modernisering en meer Maisons
De zoon van J.T. Boelen, Hendrik (Henk) Matthijs Jacobus Boelen (1911-1969), volgt zijn vader op als chef van de firma. De Tweede Wereldoorlog is nu afgelopen en de ontwikkelingen gaan plots versneld door. Het bedrijf werd groter en groter. Een aantal nieuwe agenturen kwamen de oude versterken. Bagnis in Nice, Domaines Ott in Antibes, Hugel uit Riquewihr, Cordial Médoc uit Cenon werden aangetrokken. Gaandeweg veranderde de firma van leverancier van wijn op fusten in die van dranken op fles. Wijn, aperitieven en gedistilleerd waren de drie vrijwel gelijkwaardige poten waarop de firma steunden.

In 1970 kwam Erik Boelen (1938-heden), na een gedegen opleiding in o.a. Geisenheim, samen met zijn broer Pieter aan het hoofd te staan van de firma. Erik was al dienst sinds 1956, maar effectief op 1 september 1958, na zijn verrichtte dienstijd.

Na 7 generaties: Boelen weg bij Boelen
Parallel- importen maakten dat de marges inkrompen, importeren op fles was een stuk eenvoudiger geworden, zodat veel marktpartijen aan bod kwamen, tot gevolg hebbende dat de rol van groothandel-importeur werd uitgehold. De op gang gekomen fusiedrift van grotere ondernemingen maakte dat er heel wat potentiële kopers op bezoek kwamen bij Boelen, die toen zetelde in een nieuw kantoorgebouw, op eigen grond, in het westelijk havengebied van Amsterdam. Ook Boelen zélf was op overnamepad geweest en was dankzij recente aankopen uitgegroeid tot een nationale distributeur van fromaat – een begeerlijk bedrijf voor bijvoorbeeld Rémy Martin, met wie Boelen reeds lange tijd zaken deed. Na enkele jaren, halverwege 1973, besloot de directie de verkennende gesprekken met Rémy Martin maar serieus te nemen en droegen de Boelens de firma over aan dit bedrijf.

Allied Breweries, Wijnbeurs, Fosters
Erik bleef nog vier jaar, als directeur, in de nieuwe situatie. Zijn broer Pieter schopte het na een omzwerving in de Shippingbusiness heel ver bij frisdrankenfabrikant Schweppes. In 1977 verliet Erik Boelen definitief de voormalige familiefirma en trad in dienst bij Wijn-Etten van Allied Breweries te Etten-Leur. Na nog Hiram Walker verworven te hebben voor Allied, richte Erik eind jaren tachtig voor Paul Walraven in Frankrijk voor de Nederlandse Wijnbeurs in Bordeaux een inkoopkantoor op. In 1991 verliet Erik Boelen de wijnhandel pur sang, maar bleef nauw betrokken bij De Wijnbeurs die in 1998 door Foster’s uit Australië was gekocht van de Walravens. De Wijnbeurs werd door Fosters onderdeel van BVI gemaakt (la Bourse du Vin International) en Erik Boelen werd er benoemd tot president-commissaris; een positie die hij tot 2000 hield. Vermeldingswaardig tot slot, is het feit dat Erik Boelen tevens één van de jongste voorziters is geweest van de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Wijnhandelaren (toen nog CVNW) van 1973 t/m 1978.

En de firma Jacobus Boelen? Deze wordt in 2001 onder de vlag van Bols voortgezet als Oud, Reuchlin & Boelen en wordt in deze formatie in 2004 verkocht aan Baarsma.