byte
Frederik Boelen, 8ste generatie wijnhandelaar.
contact: 
info@wijnboutique.nl
06-10044353

 

Meer over Boelen – acht generaties in de wijn

Jong bedrijf, oeroude wijnfamilie

Wijnboutique.nl BV is een jong wijnbedrijf dat een oeroude familietraditie voortzet.

Postordering

De start was in 1999, op initiatief van Frederik Boelen (1969), allereerst met de handel in wijn, met name de verkoop aan particulieren op afstand. Postordering, dus.

Eerste wijnbar van Nederland

Tegelijk vond Frederik dat Nederland toe was aan een echte wijnbar. Daarom nodigde hij zijn neef en horecaman Martijn Boelen uit om in 2000 ’s lands allereerste wijnbar te runnen in de Amsterdamse Pijp. Eerder had Frederik al twee vrienden gevraagd om in te stappen (Bjorn van Bergen en Folkert Janssen). De slogan van de wijnbar luidde in die begintijd: “In de wijnbar geproefd, voor thuis besteld.” Zie ook wijnbar.nl. Het prille bedrijf maakte een vliegende start en kreeg direct véél aandacht in de pers én talrijke wijnliefhebbers uit heel Nederland als klant.

Acht generaties in de wijn

Beide neven Boelen komen uit één van de oudste wijnfamilies van Nederland. Al acht generaties, van vader op zoon, zijn er Boelens in de wijnhandel actief – sinds de oprichting van het oorspronkelijke familiebedrijf in 1733.

Jacobus Boelen

Die oude wijnfirma, Jacobus Boelen, werd bijna 250 jaar later, in 1973, verkocht aan Rémy Martin. De 7e generatie, Erik en Pieter Boelen – respectievelijk de vaders van Frederik en Martijn – konden een aantrekkelijk aanbod niet weerstaan om het bedrijf van de hand te doen.

Vanaf nul

Zodoende begonnen de beide neven weer helemaal vanaf nul. Het bloed was toch al gegaan waar het niet kruipen kan: Frederik Boelen was reeds in 1990 begonnen als werkstudent bij een wijnwinkel in Amsterdam-Zuid en Martijn Boelen was eind jaren negentig als sommelier/gastheer werkzaam bij een restaurant in het Gooi. Het was tijd geworden, aan het begin van deze eeuw, om nu eens écht de eigen sporen te gaan verdienen in de wijnbusiness!

Martijn Boelen: wijnbar

Dat lukte in het begin goed. Maar twee jaar na de vliegende start kwam er een ernstige hobbel: een tweede wijnbar in Amsterdam werd géén succes. Reden om de boel tegen het licht te houden. Besloten werd om de activiteiten te splitsen. Er moest afscheid worden genomen van twee van de vier vennoten. In 2002 ging Martijn Boelen alleen verder met de eerste wijnbar. Daarbij verlegde hij gaandeweg het accent wat meer naar restaurant.

Frederik Boelen: wijnhandel

Frederik Boelen ging eveneens alleen zijn eigen weg en zette door met de wijnhandel. Verkoop op afstand bleef de hoofdactiviteit. Internet deed hierin schuchter z’n intrede, naast de klassieke mailings via de post. Bovendien vond er van 2004 tot 2011 detailverkoop plaats in een fysieke winkel te Amsterdam. Inmiddels heeft een oud-werknemer van deze winkel, Jeroen Belt, er in september 2011 z’n eigen wijnhandel gevestigd (succes, Jeroen!)

Bij de Wijnbeurs als ‘tussendoortje’

Tussen 2004 en 2009 was Frederik ook nog even 'tussendoor’ betrokken bij De Wijnbeurs in Weesp, de grootste direct mailer in wijn van Nederland. Hij begon daar als freelance copywriter en werd al snel redacteur van De Wijnkoers (magazine van De Wijnbeurs). Tevens was Frederik er een half jaar marketing-directeur. Op inkoopreis gaan, meestal met boegbeeld Franz Lampe, behoorde ook tot zijn taken. Diverse veranderingen bij De Wijnbeurs in combinatie met blijvende ondernemerskriebels, leidden er echter toe dat Frederik eind 2008 ontslag nam en terugkeerde naar z’n eigen bedrijf.

Geen 'bakstenen' winkel meer

De wijze les van dit alles? Focus! Daarom is direct marketing ‘pur sang’ de hoofdactiviteit. Om de kosten laag te houden, en daarmee de prijzen voor de klant scherper te krijgen, opereert Frederik zonder ‘bakstenen’ winkel. Logisch dat e-commerce een steeds belangrijker rol speelt. Die neemt grote vlucht met de nieuwste versie van deze website (waar u zich momenteel bevindt). Deze werd in oktober 2011 gelanceerd.

Ouderwets papier

Toch blijft ook nu de ‘klassieke’ vorm belangrijk. Sommige complexe wijnkwesties zijn immers nog altijd het beste toevertrouwd aan ouderwets papier. Juist daarom vinden via de ‘slakkenpost’ de wijnaanbiedingen van Boelen hun weg naar een steeds grotere groep wijnliefhebbers.

Ga naar de pagina 100% genietgarantie en andere voordelen voor meer info over deze aanbiedingen.

Hieronder leest u meer over de geschiedenis van de Boelens in de wijn.

De geschiedenis van de wijnfirma Jacobus Boelen (1655 – heden)

Thans in eigendom van de firma Oud, Reuchlin & Boelen (Baarsma)

Hieronder zijn passages gebruikt uit ‘College der Wijnsenioren’ – auteur: de heer Drehmanns

Bolen wordt Boelen en treedt in 1733 in de wijn

De geschiedenis van Jacobus Boelen begon al in 1655, toen Matthijs Bolen, uit het plaatsje Skipdorpe, in het Duitse Ost-Friesland, besloot zich in Amsterdam te vestigen als lakenhandelaar. Gelijktijdig wijzigde hij de familienaam in "Boelen". Zijn zoon Matthijs Boelen (1671-1745) zette de lakenhandel voort, maar deze handel ondervond groot nadeel van de toenmalige Engelse concurrentie, zodat diens zoon Johannes Boelen (1710-1791) een andere richting koos: de wijnhandel, waarmee hij in contact was gekomen via zijn vrouw. In een nog bestaande wijnkoperij begon Johannes in 1733. Op 16 oktober 1733 werd hij als 'wijncoper' ingeschreven in het Poortersboek van Amsterdam.

125 jaar wijn via het Damrak

Via de Elandsgracht en de in 1739 betrokken locatie aan de Batavierstraat verhuisde gezin en bedrijf naar de Warmoesstraat nummer 8. De achterzijde was gelegen aan het Damrak, zodat aan- en afvoer over water gemakkelijk kon geschieden. Men zou daar 125 jaar blijven. De ontwikkeling van het bedrijf verliep voorspoedig; in 1740 werd de eerste export naar Suriname geregistreerd. In 1749 kreeg Johannes Boelen het recht om de distilleerderij te starten. Een jaar later vond export, vooral jenever, plaats naar 'Nieuw Jork' in Noord-Amerika. Via broer David Boelen, die een grote handelscarrière bij de Oost-Indische Compagnie in Nederlands Oost-Indië maakte, groeide de afzet van de firma.

Wijn werd uitgebreid met andere activiteiten

Vanaf 1780 nam Jacobus Boelen (1752-1827), de zoon van de oprichter, de leiding van het bedrijf op zich. Door oorlogen, zoals de vierde Engelse oorlog, waren het moeilijke tijden. Maar ook andere calamiteiten zorgden ervoor dat het zaken doen problematisch werd. De Pruisische bezetting van Amsterdam, de voortekenen van de Franse Revolutie, malaise en onrust en een nieuwe oorlog met Engeland, waren oorzaak dat de Nederlandse koloniën verloren gingen. Jacobus besloot breder te gaan handelen; importeerde en exporteerde via zijn neef van de Broek o.a. koffie, thee en haver. Ook rederijactiviteiten werden door Jacobus Boelen ondernomen, waarbij vrijwel alles wat te vervoeren was, verscheept werd. Zelfs slaven naar de jonge staten van Amerika, een uitermate lucratieve bezigheid.

Met Bordeaux back to the core business

De opvolger van Jacobus, diens zoon Jacobus Theodorus Boelen (1799-1853), vond meer dan zijn vader de toekomst van het bedrijf in de wijnhandel liggen. De firma werd langzamerhand een zuiver grossiersbedrijf met vooral Bordeaux en Cettesche (Roussillon) wijnen. Leveringen bijvoorbeeld vonden sinds 1836 plaats aan de firma Boex te Eindhoven en vanaf 1845 kwam de naam Hesselink voor in de verzendlijsten. Jacobus Theodorus overleed in 1853 op 53 jarige leeftijd; diens zoon Hendrik Jan (1844-1891) was toen pas acht jaar oud. De weduwe Boelen-Waller bestuurde het bedrijf samen met twee procuratiehouders totdat Hendrik Jan in 1866 medevennoot werd.

Ziekte in de gaard en in de directiekamer

Hendrik Jan Boelen, de vierde generatie, heeft geheel in de voetsporen van zijn vader het bedrijf geleid. Hij was een echte Bordeauxkenner. In zijn tijd vielen grote klappen in de wijnbouwgebieden, bijvoorbeeld door de Phylloxera vastatrix (die de wortels onder de wijnstok aantasten). Andere ziekten, met name die van valse meeldauw, waren, ruim na de oogst, de oorzaak van kwaliteitsbederf van de wijn. Dit vergde een bijzondere kennis van zaken, wilde men niet bekocht uitkomen. Er werd dan ook gezocht naar vervangende wijnen, zoals die uit Hongarije, waarvan Boelen er toen veel importeerde.

Hendrik Jan werd ziek en men vond daarom raadzaam zich te associëren. Gedurende vijf jaar was het een problematische tijd voor de firma. Voor de volgende generatie waren de nadelige gevolgen eveneens nog een hele tijd voelbaar.

Oorlogen en crisis

Ook Jacobus Theodorus Boelen (1876-1946), de vijfde generatie, kende moeilijke tijden. De firma maakte oorlogen, crises en grote veranderingen in de Nederlandse wijnhandel mee. De smaak van de consument veranderde. Het verschijnsel van versnijden, om een duidelijk herkenbaar type wijn te kunnen maken, was bij Boelen een belangrijke activiteit. Dit raakte echter in deze periode op de achtergrond. De kwaliteit in bepaalde productiegebieden verbeterde namelijk sterk, waardoor de wijnen meer en meer onversneden uit de productiegebieden werden aangeboden. 

De opkomst van agenturen begon in diezelfde tijd. In 1901 had de firma het agentuur voor de Champagne Veuve Clicquot Ponsardin verworven. Agenturen voor andere belangrijke huizen volgden, zoals Constantino Port, Bobadilla Sherry, Remy Martin Cognac, Vieille Cure Likeur en McCallum Whisky. Voordien waren Samos, Mistella en Tarragona Portwijnen, de toenmalige zoete smaak van het publiek kenmerkend, grote artikelen.

In 1915 werd de zetel van de firma verplaatst naar de nieuwbouw op de Admiraal de Ruyterkade 120, in het pand geheten "Bestevaer". In 1927 werd zelfs het bekende Chateau de Pez, St. Estephe, gekocht, in 1932 echter weer van de hand gedaan. Jacobus Theodorus Boelen behoorde tot één van de oprichters van de, in 1898 opgerichte, Vereeniging van Wijnhandelaren.

Modernisering en meer Maisons

Hendrik (Henk) Matthijs Jacobus Boelen (1911-1969), de zoon van J.T. Boelen, volgde zijn vader op als chef van de firma. Na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde het bedrijf zich in snel tempo en groeide hard. Een aantal nieuwe agenturen kwam de oude versterken. Bagnis in Nice, Domaines Ott in Antibes, Hugel uit Riquewihr, Cordial Médoc uit Cenon werden aangetrokken. Gaandeweg ging de firma over van wijn op fusten naar gebottelde wijn en meer dranken, zoals aperitieven en gedistilleerd. Drie vrijwel gelijkwaardige poten waarop de firma steunde.

In 1970 kwam Erik Boelen (1938-2016), na een gedegen opleiding in o.a. Geisenheim, samen met zijn broer Pieter aan het hoofd te staan van de firma. Erik was al dienst sinds 1956, maar effectief op 1 september 1958, na zijn verrichtte dienstijd.

Na 7 generaties: Boelen weg bij Boelen

Parallel- importen maakten dat de marges inkrompen, importeren op fles was een stuk eenvoudiger geworden, zodat veel marktpartijen aan bod kwamen, tot gevolg hebbende dat de rol van groothandel-importeur werd uitgehold. De op gang gekomen fusiedrift van grotere ondernemingen maakte dat er heel wat potentiële kopers op bezoek kwamen bij Boelen, die toen zetelde in een nieuw kantoorgebouw, op eigen grond, in het westelijk havengebied van Amsterdam. Ook Boelen zélf was op overnamepad geweest en was dankzij recente aankopen uitgegroeid tot een nationale distributeur van formaat – een begeerlijk bedrijf voor bijvoorbeeld Rémy Martin, met wie Boelen reeds lange tijd zaken deed. Na enkele jaren, halverwege 1973, besloot de directie de verkennende gesprekken met Rémy Martin maar serieus te nemen en droegen de Boelens de firma over aan dit bedrijf.

Allied Breweries, Wijnbeurs, Fosters

Erik bleef nog vier jaar, als directeur, in de nieuwe situatie. Zijn broer Pieter schopte het na een omzwerving in de Shippingbusiness heel ver bij frisdrankenfabrikant Schweppes. In 1977 verliet Erik Boelen definitief de voormalige familiefirma en trad in dienst bij Wijn-Etten van Allied Breweries te Etten-Leur. Na nog Hiram Walker verworven te hebben voor Allied, richte Erik eind jaren tachtig voor Paul Walraven in Frankrijk voor de Nederlandse Wijnbeurs in Bordeaux een inkoopkantoor op. In 1991 verliet Erik Boelen de wijnhandel pur sang, maar bleef nauw betrokken bij De Wijnbeurs die in 1998 door Foster’s uit Australië was gekocht van de Walravens. De Wijnbeurs werd door Fosters onderdeel van BVI gemaakt (la Bourse du Vin International) en Erik Boelen werd er benoemd tot president-commissaris; een positie die hij tot 2000 hield. Vermeldingswaardig tot slot, is het feit dat Erik Boelen tevens één van de jongste voorziters is geweest van de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Wijnhandelaren (toen nog CVNW) van 1973 t/m 1978. Uiteraard was Erik zeer betrokken bij de wijncarrière van zijn zoon Frederik - ook al bleef hij altijd bedenkingen uiten. 

En de firma Jacobus Boelen? Deze wordt in 2001 onder de vlag van Bols voortgezet als Oud, Reuchlin & Boelen en wordt in deze formatie in 2004 verkocht aan Baarsma.